Adriana (25) haar struggle:

Ik ben nogal een loyaal persoon en vind het daarom erg lastig om vriendschappen te beëindigen die mij veel energie kosten. Voor iemand die snel overprikkelt is, is dit extra belangrijk. Wat mij meestal tegenhoudt is dat de persoon in kwestie veel voor mij betekent en in het verleden veel voor mij gedaan heeft. Op een bepaalde manier zijn wij die reden ontgroeid en voelt de vriendschap niet meer goed. Zo heb ik laatst na een pittig jaar een vriendschap zien ontploffen, omdat de vriendin in kwestie jaloers was op het feit dat het nu wel goed met mij gaat. Ik heb heel veel moeite in deze vriendschap gestoken om haar de ruimte te geven eraan te wennen dat dingen nu anders gaan en ik niet meer depressief ben. Andere vrienden zagen dit al langer niet goed gaan, maar ik ben dan te loyaal om te zeggen ‘ik stop ermee’. Terwijl dit ergens dus voor mij veel beter zou zijn. Ik heb geen idee hoe ik dat in de toekomst anders kan doen. Hebben jullie tips?

Lana’s advies als socioloog

Het is heel normaal om jezelf te willen omringen met mensen, we zijn namelijk allemaal sociale wezens. Door economische veranderingen, toenemende individualisering en het loslaten van tradities, hebben we veel meer keuzevrijheid bij het kiezen van vrienden. Met andere woorden: vriendschappen worden gevormd onder weinig sociale druk. Dat betekent dat vriendschappen meer invloed hebben op je identiteitsvorming, omdat het je eigen keuze is geweest om vrienden te worden. Het is daarom niet gek om moeite te hebben met het loslaten van vrienden, omdat het lijkt op een afwijzing van jezelf. Maar wanneer een vriendschap te veel energie gaat kosten en de relatie een negatieve vibe over zich heen krijgt, dan heeft de vriendschap zijn langste tijd gehad en is het tijd om los te laten. Mijn advies is om te focussen op jezelf. Lees: werken aan jezelf, aan je eigen ontwikkeling, om jezelf beter te leren kennen. Dat klinkt misschien heel kort door de bocht, maar wanneer je jezelf beter leert kennen, weet je dus ook steeds beter wat je wel en niet wilt in je sociale contacten. Sociale contacten zijn een soort weerspiegeling van jezelf: onze vrienden houden ons constant een spiegel voor. Wanneer je steeds gelukkiger wordt van wat je ziet in die spiegel, weet je dat je een gezonde vriendschap bent aangegaan.

Edris haar advies als Psycholoog

Zo te lezen heb je zelf al goed zicht op wat voor jou belangrijk is en waarom dit voor jou zo’n struggle is! Geeft het je misschien een schuldgevoel dat je niet verder wil met zo’n vriendschap? Omdat die persoon voor jou veel heeft gedaan in het verleden? Een mens is gemiddeld na ongeveer zeven jaar toe aan nieuwe vriendschappen. Een veelvoorkomende reden is doordat mensen een bepaalde zelfontwikkeling doormaken waardoor je ‘uit elkaar groeit’. Dit is zo te lezen bij jou het geval.
Een vriendschap bestaat uit twee personen die elkaar steunen, vertrouwen en tijd voor elkaar maken. Beiden steken energie in elkaar en staan open voor elkaar, in mooie en moeilijke tijden. Het is erg jammer dat jouw vriendin het zo moeilijk heeft met dat het zo goed gaat met jou. Heb je dit met haar durven te bespreken? Het lijkt me goed om bij jezelf na te gaan of je nog verder zou willen gaan met deze vriendin. Of heb je misschien al ‘de deur dichtgetrokken’? Bedenk verder wat je zelf als persoon zou willen als je in de schoenen van je vriendin zou staan. Zou je niet willen dat de ander gewoon eerlijk tegen je is? Ook al betekent dit het einde van jullie vriendschap? Veel succes! 

Sanne haar advies – Ervaringsdeskundige coach

Jouw struggle is heel herkenbaar, voor mij en vast ook voor vele andere vrouwen. Mijn voornaamste advies in deze situatie is: put yourself first. Ik begrijp dat dat heel moeilijk is, vooral door jouw sterke gevoel van loyaliteit. Om het gemakkelijker te maken kun je jezelf afvragen: ‘in hoeverre is de loyaliteit die ik voel wederzijds?’ Zo te lezen ziet jouw vriendin je liever down zijn in plaats van dat je je goed voelt. Wat zegt dat over haar? Wil je echt met zo iemand omgaan?
Voor mezelf heb ik een hele strenge regel. Zodra ik merk dat iemand in mijn omgeving energie zuigt als ik bij haar/hem in de buurt ben, sta ik op scherp. Het kan een keer gebeuren dat een vriend(in) om één of andere reden negatief is, dus ik ga niet gelijk over op actie. Gebeurt het nog een keer? Dan ga ik eerlijk het gesprek aan. Hierbij wijs ik geen vingers en blame ik de persoon in kwestie niet. Ik spreek puur vanuit mijn eigen ervaring en gevoelens. Bijvoorbeeld: ‘Ik voel de laatste tijd veel negatieve energie als we afspreken.’ Na deze confrontatie wacht ik het af. Blijft het gebeuren? Dan neem ik afstand. Soms geef ik dit besluit aan, in andere gevallen gaat het vanzelf. Misschien werkt deze aanpak ook voor jou!

Volg ons, zodat je niks mist!